Prawo pierwszej nocy

Prawo pierwszej nocy (łac. ius primae noctis) – prawidło pana feudalnego aż do spędzenia pierwszej nocy ze ostatnio poślubioną żoną każdego ze swych poddanych oraz zdeflorowania jej.Zwyczaj ów opisany został m.in. w poprzek Herodota jak postępowanie ludów Afryki. W Europie funkcjonował wewnątrz okresie średniowiecza wyłącznie wewnątrz niektórych regionach Francji oraz makaroniarz oraz owo w poprzek streszczony czas. Niemal wszystkie informacje na ów zagadnienie pochodzą ze źródeł mówiących o wykupowanych w poprzek wasali zobowiązaniach, celem uniknięcia wyegzekwowania tego prawa. Było ono jednym spośród uprawnień pana feudalnego wewnątrz stosunku aż do poddanych, stanowiących jego przyczyna dochodu związane spośród nadzwyczajnymi wydarzeniami. Podobnie w charakterze prawidło aż do wyboru narzeczonej na rzecz swego wasala, stanowiło forma podatku. W niektórych rejonach, dokąd owo prawidło stosowano, zostało ono zastąpione "transakcją" polegającą na tym, iż pan feudalny wewnątrz zamian zbytnio zgodę na spędzenie nocy poślubnej spośród żoną poddanego pozwalał mu na upolowanie jednego czy kilku jeleni ze swego lasu — tradycja ów prędko wyszedł spośród użycia, gdyż mężowie zgadzający się na taką "transakcję" negacja logiczna cieszyli się szacunkiem wewnątrz swoim otoczeniu (jedyny piętno owo nazywanie zdradzanego męża "rogaczem").Prawo owo formalnie aż do niedawna obowiązywało na wyspie Sark, lecz odkąd dawna było aktualnie niestosowane.